Shine like de redactie

 

Rianne

Rianne :

Met een licht gespannen gevoel zat ik daar, op de zaterdagochtend van het Jeugdweekend, aan het ontbijt. Nu het mijn derde keer was dat ik meeging op Jeugdweekend wist ik dat op zaterdagochtend de zonnetjes werden uitgedeeld. En daar stonden ze dan, Reinier en Justin die vol passie de zonnetjes uit gingen delen. En ook was er een envelop voor mij. Met een pokerface deed ik mijn envelop open en zag ik de naam van mijn zonnetje staan. Ik bedacht mij even hoe ik ongezien wat voor mijn zonnetje kon doen en was er al snel uit. Wel moest ik weten waar mijn zonnetje sliep en daar ben ik gelukkig ook achtergekomen, met dank aan onze Jan Smint. ’s Middags, onder het grote spel, ben ik naar binnen gegaan (ja, sorry, ik heb drie minuten niet meegedaan met sport en spel). Ik had mijn kaartje en Tony Chocolonely al klaargelegd en heb er snel nog iets op kunnen schrijven. Ik griste mijn cadeautje van mijn kussen, ben naar boven gegaan, heb het op zijn kussen gelegd en ben weer mee gaan sprinten met het spel. Corné, ik hoop dat je genoten hebt van het gave weekend en wat leuk dat jij, als groepsmaatje van Youth Alpha, mijn zonnetje mocht zijn!

 

Maar, ik vond het ook stiekem spannend wie mij had hoor. Of ik iets zou horen van degene die mij als zonnetje had. Ik ben wat dat betreft een ‘lucky girl’ als het gaat om het verrast worden door zonnetjes. Tot nu toe heb ik altijd iets mogen horen, maar alsnog blijft het wel spannend. Alsof het zo moest wezen, zondagavond onder het eten, in een diep gesprek met Jannamarie, stapte onze Redactiebegeleider Marieke naar voren. Met een grote glimlach op haar gezicht pakte ze de microfoon en vouwde haar blaadje open. Zo begon ze haar gedichtje. Al snel had ik een lichtelijk vermoeden dat het om één van de Redactieleden moest gaan. Toevallig ben ik er daar ook één van. Naarmate het gedicht vorderde, daalde mijn glas melk steeds meer af naar de tafel. En bij de laatste zin, ja hoor, daar viel mijn naam. Onder een galm van ‘ge-accchhh’, schoof ik mijn stoel naar achteren en verdiende ze wel een knuffel! Het gedichtje wordt natuurlijk goed bewaard, dankjewel Marieke!

 

marieke

Marieke :

Maar wat ik ga doen, daar heb ik nog geen idee van. Na een zaterdag wikken en wegen en met deze en gene er eens over praten neem ik een besluit. Het wordt een gedicht die ik tijdens een maaltijd voor ga lezen. Dan krijgt mijn zonnetje de aandacht die ze verdient. Niet zomaar een gedicht, nee één die ik zelf voor haar ga schrijven. Aan het eind van de zondagmiddag vind ik een moment waarop ik mijzelf even kan terugtrekken om het betreffende gedichtje te schrijven. Nee, geen literair hoogstandje, maar gewoon in woorden die ik ken zet ik mijn zonnetje in het licht! Lieve Rianne, nogmaals, het is heerlijk om met je samen te werken in de Redactie, je bent een topper!!

 

En dan ineens, ja hoor, op zondagavond, als ik mijn kamer inloop ligt er iets op mijn bed. Een zakje snoepjes met daaraan een briefje. Als ik het briefje lees, raakt het me, het is een heel persoonlijk briefje, het is iemand die mij kent, maar hij is anoniem….. Gelijk kijk ik mijn kamergenoot aan en wil haar wat vragen, maar twee vermoeide ogen kijken mij aan en ze wil me niks zeggen. Dit is frustrerend, hoor ik wat maar weet ik nog niet wie het is. De hele avond heb ik er over na lopen denken en voorzichtig eens bij een paar personen gevraagd. Nee ik ben er niet zelf achter gekomen. Maar lieve Stephanie, je vertelde het mij zelf. Nogmaals dank je wel voor de lieve woorden die je voor mij hebt opgeschreven!

 

Esther

Esther :

Ik had dit jaar de eer om onze zeer gewaardeerde Sander eens in het zonnetje te zetten. Wat kun je voor zo’n toffe peer nu eens bedenken en hem behagen schenken? Ondanks dat het natuurlijk echt een super geheim is wie jij in het zonnetje mag zetten, hadden Ryanne en ik het stiekem gedeeld met elkaar… Toen kwamen we tot de verrassende ontdekking dat Ryanne de wederhelft van Sander in het zonnetje mocht zetten! Hoe leuk is dat, zeg nou zelf. En natuurlijk moesten wij toen iets romantisch voor hen beiden in elkaar zetten, dat begrijp je wel. Wij hebben voor allebei een alleraardigst gedichtje opgeschreven en een klein opdrachtje wat ze voor elkaar moesten doen. We wilden natuurlijk geen relatiecrisis en dachten dat we de onderlinge vrede maar intact moesten laten. De opdrachtjes waarom daarom ook heel schattig hoor, de één moest een ontbijtje klaarmaken en de ander fruit. Lief hè? Oh ja, we hadden ook nog een lekkere reep chocolade, waar we de schattige briefjes maar op hebben geplakt. Nu hoop ik wel dat ze het eerlijk verdeeld hebben.

Helaas, helaas, helaas heb ik dit jaar (alweer) niks van mijn zonnetje gehoord, snifsnotter… Het doet mij echt verdriet hoor, DUS WIE HAD MIJ DIT JAAR ALS ZONNETJE EN HEEFT NIETS VAN ZICH LATEN HOREN??

 

Jaco

Jaco :

Bij deze wil ik mij verontschuldigen aan mijn zonnetje dat ik weinig voor hem heb kunnen betekenen op het jeugdweekend, omdat ik ziek was. Maar ik wil toch via deze weg zeggen dat mijn zonnetje (Ard-Jan Broere) de beste Ard-Jan Broere is die ik ken.

Ook wil ik Jaco Offermans bedanken voor wat hij allemaal gedaan heeft voor mij. Hij heeft zijn taak als zonnetje bijzonder serieus genomen en ik wil hem daarvoor hartelijk bedanken. De zonnetjes blijven zo wel in mijn naamcategorie dit jaar. De één heet Jaco en de ander Broere.

 

Jan-Joost

Jan-Joost :

Ook dit jaar werden weer de enveloppen uitgedeeld en begon de spanning weer te stijgen. Elk jaar doet iedereen zijn best om iets te doen voor zijn of haar zonnetje. Afgelopen jaren had ik het lekker makkelijk, een medegroentje helpen of de vaat doen. Dat laatste was ik ook dit jaar weer van plan. Toen ik hiermee mijn zonnetje, de o zo gelukkige Elise, wilde verblijden, duurde het een tijdje voordat het kwartje viel. Het was een beetje te vergelijken met het gooien van een stuiver als je boven op de Mount Everest staat: het was even wachten. Toen ze het had uitgepuzzeld was ze helemaal blij. Ik stond klaar in de startblokken om de theedoek te pakken en met 200 kilometer per uur af te gaan drogen toen Arno mij bij zich riep om de soundcheck te gaan doen voor de Sing-in. Uiteraard was dat naar, mijn zonnetje zou maar moeten wachten. Mijn belofte was gelijk om de afwas van de dag erna te gaan doen, maar ook toen was ik helaas weer te druk bezig met van alles en nog wat. Toen ik even een half uurtje voor mezelf had ben ik maar bij de tafel gaan zitten waar het slechtste spel op aarde werd gespeeld, namelijk Ligretto. Aangezien ik dit spel liever kwijt dan rijk ben, ben ik maar een kort gedicht gaan schrijven. Toen het grote moment daar was dat mijn bonte avond stukje was geweest als Hoofdluis en Pamper  feat. Jan Smint, had ik de microfoon overgepakt en op de voorste rij stond ze moeilijk hard te glunderen. Ze leek het te waarderen. Zo moeilijk is dat dus niet.

 

Ook ik was weer een gelukkig man tijdens het eten. Normaal gesproken ben ik dan al helemaal in mijn nopjes aangezien dat helemaal mijn ding is. Ditmaal kwam er nog een schepje bovenop. Toen Marieke vooraan stond met haar gedichtje voor haar zonnetje werd ik al aangetikt door enige mensen dat ik dat waarschijnlijk was. Dat zal waarschijnlijk komen door het feit dat ze had gezegd dat haar zonnetje lid is van de redactie. Aan het einde viel de naam van Rianne. Maar na Marieke was het nog niet klaar met de lieve woordjes. Na haar kwam mede redactielid Marleen. Toen ze begon te vertellen over haar zonnetje werd ik weer aangetikt door mensen om me heen. Het ging over een energiek persoon dat ook in de redactie zat. Toen daarna mijn naam viel werd ik natuurlijk hartstikke blij. Niet alleen had ze een leuk verhaal over me geschreven, ze had Else ook nog eens een biertje, een rol Dextro (deze had ik hard nodig) en een ontbijtkoek mee laten nemen voor mij. Hier was een knuffel wel op z’n plek. Dankjewel Marleen.

 

Marleen

Marleen :

Ook dit jaar ben ik weer door iemand in het zonnetje gezet! Altijd leuk die jaarlijkse traditie met het krijgen van wat extra aandacht. Nietsvermoedend zat ik mij zondagmiddag tijdens de lunch te beraden wat voor wrap ik wilde, toen er op mijn schouder werd getikt… Stond Kim daar met de vraag wat voor wrap ik wilde. Ik kon mijn geluk niet op toen bleek dat ik deze lunch mijn toch al vermoeide lichaam door de korte nachten en tekort aan slaap niet in beweging hoefde te laten komen. Bedankt Kim dat jij mij wilde bedienen en mij voorzien hebt van een heerlijke maaltijd!

Jaja, het is altijd leuk om iemand even extra in het zonnetje te zetten tijdens het jeugdweekend! Dit jaar voor mij niemand minder dan onze webmaster Jan-Joost. Bij het openen van de envelop kwam ik jou naam tegen. Tijd voor een gedichtje dacht ik. Maar dat was niet het enige……. Met wat extra hulp van Else kreeg ik het voor elkaar om nog wat anders op de kop te tikken. Niets minder dan een lekker biertje. Verder nog wat lekkers erbij om het helemaal af te maken. Een beetje positieve aandacht heb je zeker verdiend als wel gewaardeerd webmaster!  Jan-Joost je bent een aanwinst voor onze JV en ik hoop op nog een op fijne tijd met jou als mederedactielid!